عده ای به آیت الله بهجت گفتند:آقای خامنه ای جوان است برای رهبر شدن! آیت الله بهجت در جواب آن عده فرمود:همان یک بارکه گفتند حضرت علی علیه السلام جوان است و ایشان را از خلافت منع کردند،برای هفت پشتمان کافی است

مرحوم محمد تقی بهلول نقل کرده است من در طول مدت عمرم،امرا و صاحب منصبان زیادی را دیده ام اما کسی را به لحاظ بی رغبتی به مقام و منصب دنیایی،همپای\"آقا\” ندیده ام. وقتی در زندگی روزمره او را از نزدیک می بینم حس می کنم که ذره ای میل به دنیا طلبی در او وجود ندارد

علامه عظیم الشان حضرت آیت الله حسن زاده آملی،جلوی حضرت آقا دو زانو نشسته و ایشان را مولا خطاب می کنند،حضرت آقا ناراحت شده و به علامه می فرمایند:\” اینکار را نکنید\".علامه حسن زاده می فرمایند:\"اگر یک مکروه از شما سراغ داشتم این کار را نمی کردم\".

*پوتین: مسیح را در ایران دیدم

چند سال پیش پوتین، رئیس‌جمهور وقت روسیه، برای نخستین بار در طول سی سال انقلاب به ایران سفر کرد.
پوتین، شخصیتی بسیار چارچوب‌مند و منضبط بر اصول دیپلماسی است، اما با این حال چندبار پرسیده بود که دیدار با رهبر جمهوری اسلامی آیا انجام می‌شود یا نه. دیدار انجام شد. در این دیدار رهبری به نکاتی از تاریخ شوروی و قبل از آن اشاره می‌کنند که برای رئیس‌جمهور وقت روسیه جدید بوده است، پس از دیدار مسئولین دستگاه دیپلماسی می‌گفتند رفتار وی تغییر کرده بود و شخصاً و نه از طریق وزیر خارجة خود، به وزیر خارجه وقت کشورمان گفته بود که شما حتماً سفری به روسیه داشته باشید تا با هم گفت‌وگو کنیم.
در برگشت به کشور روسیه، خبرنگاری از وی درباره نظرش راجع به رهبری ایران می‌پرسد و وی در پاسخ می‌گوید: “من مسیح را ندیده‌ام، اما تعاریف او را در انجیل شنیده و خوانده‌ام، من مسیح را در رهبری ایران دیدم “. (به نقل از حجت‌الاسلام مروی)

“زمانی که امام در مدرسه دارالشفاء حجره داشتند ،نیمه های شب برای خواندن نماز بلند می شدند وچون آب حوض دار الشفاء برای وضو مناسب نبود ،به فیضیه می رفتند ،یخ حوض را می شکستند ووضو می گرفتند .بعد طوری نماز می خواندند که گویی در ودیوار فیضیه هم با آن سید هم ذکر وهم صدا می شد.

یک سال که برف شدیدی در قم بارید -به گونه ای که نصف قم زیر سیل رفت-ایشان در همان شرایط سخت وسرد از دار الشفاءبه فیضیه می آمد وباهر زحمتی که بود یخ حوض را می شکست وبعد از وضو در تاریکی شب مشغول تهجد می شد .این که در آن زمان ،چه حالی داشت را نمی توانم بازگو کنم .با حالت خوشی تا صبح مشغول عبادت بود.هنگام نماز صبح هم پشت سر آیت الله حاج میرزا جواد آقا ملکی تبریزی به نماز می ایستاد وبعد باز می گشت ومشغول مباحثات می شد.

می توانم بگویم که ایشان در امر عبادت وتهجد ،اگر در بین علما بی نظیر نبود،یقینا کم نظیر بود.”         چهل چراغ معنوی،ص 47

این روزها که رهبر انقلاب در بیمارستان بستری هستند همه وقایعی را که در طول دوران رهبری این مرد بر ایران گذشته است مرور می کنم. همه تهدیداتی را که خود او به تنهایی از سر ایران رفع کرده ست، همه سخنرانی هایی که در ظاهر برای راهنمایی مردم و در باطن برای خنثی کردن نقشه های دشمن انجام داده است، همه تلاش هایی که رهبر انقلاب برای حفظ ثبات و آرامش کشور داشته ست را از مقابل چشمان خویش عبور می دهم…
حال که این بزرگمرد حتی برای چند روز مختصر و برای یک جراحی ساده و معمولی در بیمارستان بستری است و خبرگزاری ها و رسانه ها هر روز تصاویری ایشان منتشر می کنند که مردم از سلامتی رهبرشان مطمئن باشند، قلب خیلی ها نگران است … او تکیه گاهی است که سالهای سال ایستاده ست پای آرامش ملت ایران.
صدای خنده کودکان هنگام بازی، صدای فریاد های کسب و کار در بازار، صدای گریه کودکان تازه متولد شده، صدای اذانی که از گلدسته های مساجد پخش می شود، صدای آرامش ملت ایران و زندگی و کسب و کارشان که به گوش می رسد می بینیم که همگی این صداهای دوست داشتنی بسته به صدای تپش قلب رهبر ست…
اینجا خیمه گاه آرامش است میان کارزار بی رحمانه و ناآرام دشمنان انسانیت که سید علی خامنه ای محور و رهبر این خیمه گاه است.

یادت می اید؟
جمهوری اسلامی بعد از پشت سر گذاشتن تهدیدات بزرگی به سال هزار و سیصد و هفتاد و هشت می رسد و دانشگاه مورد تهاجم نرم دشمن قرار میگیرد. همان روز ها رسانه های غربی از درگیری همه جانبه در ایران سخن می گویند و امنیتی که از بین رفته است… این شرایط و اوضاع با سخنرانی رهبر انقلاب و حضور به موقع مردم در صحنه به اتمام می رسد و غائله هجدهم تیر ۷۸ به پایان می رسد.

اما مهم ترین چالش امنیتی جمهوری اسلامی را می توان فتنه ۸۸ دانست که در عرض هشت ماه شدیدترین فشار داخلی را به کشور تحمیل کرد، به گفته کارشناسان انقلابی و فرماندهان جنگ هشت ساله، فتنه هشتاد و هشت حتی از جنگ عراق علیه ایران خطرناک تر بود.
هجوم همه جانبه به آرمان های یک انقلاب و ارزشهای مقدسی که تا قبل از این ابدا سابقه نداشت وقتی با قانون شکنی خواص و سکوت بزرگان کشور همراه شد نمایشی از یک تهاجم امنیتی کامل را علیه جمهوری اسلامی شکل داد.
رهبر انقلاب با حضور در نماز جمعه تاریخی ۲۹ خرداد ۸۸ مانع بسیاری از حوادث و جنایات شدند و همه کشور را به آرامش دعوت کردند. ایشان در طول این هشت ماه با روشنگری و بصیرت افزایی عمومی زمینه های نابودی همیشگی فتنه ۸۸ را فراهم کردند تا این تهدید بزرگ در نهم دی ماه سال هشتاد و هشت از کشور رفع شد.

یکی از نکاتی که توجه به آن برای یافتن پاسخ این پرسش لازم است، مسأله منابع علم است که امام، علوم خود از چه راه هایی به دست می آورد؟ بر اساس روایاتی که از پیامبر (صلی الله علیه و آله) و اهل بیت (علیهم السلام) نقل شده منابع علم امام بدین قرار است:

1 - از طریق پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله): علی (علیه السلام) در نزد پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) بزرگ شد و تربیت یافت. وی شاگرد خاص و ممتاز پیامبر بود. خود می فرماید: رسول خدا (صلی الله علیه و آله) هزار باب از علم را به من آموخت که از هر کدام هزار باب علم برای من گشوده شد».

امام صادق (علیه السلام) به شخصی که پرسید چگونه جواب می دهید؟ فرمود: «هر پاسخی که به تو می دهم از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) است.»  (اصول کافی، ج 1، ص 58)

2- ارتباط با فرشتگان: ارتباط با فرشتگان مختص پیامبر نیست. در قرآن آمده است که برخی از غیر انبیا؛ مانند حضرت مریم با فرشتگان ارتباط داشتند. یکی از اوصافی که در روایات برای امام ذکر شده است، «محدٌث» می باشد؛ یعنی فرشتگان با او حرف می‌زنند.

امام صادق (علیه السلام) در توضیح «محدث» می فرماید: «امام صدای فرشته را می شنود؛ ولی شخص او را نمی بیند». (اصول کافی، ج 1، ص 271)

3- منابع مکتوب و مخصوصی که تنها در  اختیار ائمه (علیهم السلام) قرار دارد؛ مانند مصحف فاطمه (سلام الله علیها) و کتاب علی (علیه السلام).

4- الهام: امام باقر (علیه السلام) می فرماید: «علی (علیه السلام) همواره به کتاب خدا و سنت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) عمل می کرد و اگر مسأله جدیدی پیش می آمد که در قرآن و سنت نبود، خداوند حقیقت در آن رخداد جدید را به او الهام میکرد.»

حدیث  رسول اكرم صلى الله عليه و آله :

أَفضَلُ العمالِ العِلمُ بِاللّه  إِنَّ العِلمَ يَنفَعُكَ مَعَهُ قَليلُ العَمَلِ وَكَثيرُهُ وَإِنَّ الجَهلَ لايَنفَعُكَ مَعَهُ قَليلُ العَمَلِ وَلا كَثيرُهُ؛

بهترين اعمال، خداشناسى است، زيرا با وجود علم و معرفت، عمل، كم يا زياد تو را سود مى بخشد اما با وجود نادانى (نسبت به خدا) عمل، نه اندكش تو را سود مى بخشد نه بسيارش.

نهج الفصاحه ، ص2